San Jose de Metan
San José de Metán is een klein stadje van 40.000 inwoners en ligt in het noorden van Argentinië, in de provincie Salta, op het knooppunt van de spoorlijn Buenos Aires–Tucumán–Salta, rond 1900. De stad zelf is betrekkelijk jong. De streek eromheen is dat niet: landschap, gewoonten en familiebanden reiken verder terug dan de nederzetting aan het spoor.
Net als in de rest van het land hebben veel gezinnen het hier zwaar. Geld tekort voor het eerste levensonderhoud is geen uitzondering. Armoede beperkt kansen. Dat valt niet weg te redeneren met mooie woorden over cultuur of saamhorigheid.
Tegelijk is Metán een stad van sterke families en van mensen die elkaar kennen. Religie speelt daarin een zichtbare rol. Er zijn hoogtijdagen die soms een week in beslag nemen. De bekendste is de verering van de Señor y la Virgen del Milagro.
Die toewijding komt uit Salta. In september 1692 werd de hoofdstad getroffen door zware aardbevingen. De overlevering verbindt het behoud van de stad aan een crucifix en aan Maria. Sindsdien vernieuwen salteños elk jaar, rond 15 september, hun pacto de fidelidad: processies, novenen, en pelgrims die dagenlang naar de kathedraal lopen.
In Metán kreeg datzelfde verhaal een eigen datum. Op 25 augustus 1948 schudde de aarde hier. Uit die schrik groeide de jaarlijkse processie van de Heer en de Maagd van het Wonder, met als middelpunt de parochie die hun naam draagt. Wie in die week in de stad is, ziet straten vol mensen, beelden, gebed en een stad die even stilstaat.
Daarnaast viert Metán in maart haar patroon, de heilige Jozef: novene, processie, mis en vaak een stoet gaucho’s. Zulke dagen maken zichtbaar hoe diep katholieke tradities hier in het gewone leven zitten.
Zo is er op 6 januari, Driekoningen. Dan is er op het plein in het centrum een kinderdag. Gezinnen komen samen, er is muziek en beweging. Deze gelegenheid gebruiken we om het evangelie te brengen: we rijden met onze eigen drie koningen door de stad. Niet om het feest over te nemen, wel om te zeggen waar het vandaan komt: de wijzen uit het Oosten kwamen Jezus eren. Soms gaat Jezus mee in de stoet. Dan is het beeld concreet: de koningen buigen, omdat Hij de Koning is.
