Marinus is geboren in Spijk in het jaar 1983 en opgegroeid in een gezin met vier kinderen. Na de HTS elektrotechniek in Groningen studeerde hij theologie in België en Zwitserland. Daardoor spreekt hij Nederlands, Engels, Duits en Spaans. Tijdens die studie reisde hij naar Argentinië. In Metán, in de provincie Salta, leerde hij in 2007 Mónica kennen — dochter van de toenmalige voorganger van de gemeente Casa de Dios. Wat een reis had moeten blijven, werd een leven. Het was een grote overgang: van het Groninger land naar het noordwesten van Argentinië, naar hitte, stof en een andere taal. De mensen noemden hem voortaan Mariano. Niet alleen de liefde voor Mónica hield hem, ook de liefde voor de mensen hier.
Samen bleven zij. Marinus bouwde met eigen handen hun huis — zoals veel gezinnen in Metán dat doen. Metselen, leidingen, dak: geen theorie uit een boek, maar wonen dat je zelf optrekt. In dat huis leerden zij wat het is om hier wortel te schieten: de buurt, de familie van Mónica, de tafel, de zondagen, het gewone leven van een stad die weinig extra’s kent en veel van elkaar.
Mónica is geboren en grootgebracht in Metán. Haar vader, pastor Andrés Márquez, diende de gemeente Casa de Dios; het huis van de predikant en het huis van het gezin lagen dicht bij elkaar. Zij studeerde Duits in Zwitserland. Daar kruisten haar weg en die van Marinus elkaar in de taal. In het begin spraken zij Duits met elkaar — niet Nederlands, niet Spaans, maar de taal die zij allebei buiten hun eigen land hadden geleerd. Zo werd het Duits onverwacht de brug tussen Groningen en Metán.
In 2007 was Marinus in Argentinië, tijdens zijn theologiestudie. Wat voor hem een verre reis was, was voor haar de eigen stad. Zij liet hem de familie, de gewoonten en het noorden zien. Kort na hun huwelijk gingen zij samen naar België. Daar bleven zij een jaar: hij in de wereld van zijn studie, zij in een land dat nog niet het hare was. Toen keerden zij terug. Metán werd thuis. Terwijl hij het huis met eigen handen optrok, maakte zij van stenen een thuis.
Sinds 2017 dienen zij ook als voorgangers van Casa de Dios. Metán is geen tussenstop meer. Het is thuis: het huis dat zij bouwden, de taal die hij leerde, de gemeente waarin Mónica is grootgebracht, en het gezin dat God hun gaf. Samen hebben zij drie schoolgaande kinderen.